FIETSEN

De ideale fiets… is een zoektocht naar de graal…

In 2006 werd de zoektocht gestart naar een ideale fietspartner. Eentje uit staal of aluminium met véél versnellingen en oerdegelijk moest het worden. In de boeken van Fran van Rijn werd de Gazelle Kathmandu bewierookt als de ultieme reisfiets die als een tank alle terrein aankon:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Dompierre-aux-Bois-The-Aluminium-Horse--1024x683.jpg
Gazelle Kathmandu (klik op de foto om de pagina te bezoeken)

De fiets op zich is stabiel en voelt vertrouwd aan. De Kathmandu levert na een paar tegenvallende ervaringen in ieder geval de nodige kennis om een wenslijstje op te maken voor zijn opvolger: derailleurversnellingen zijn eenvoudig van techniek, gemakkelijk te regelen maar gevoelig en onderhoudsonvriendelijk, voorwielvering vangt klappen op maar weegt wel wat en herstelling is problematisch op een fietsreis, een vlinderstuur is overbodig, ik betrap mij erop het nooit te gebruiken. V-brakes zijn zondermeer goed maar er is véél beter op de markt. Het diamantkader is niet mijn favoriet door mijn versleten heupen, mijn been overslaan is heikel. De SCHWALBE MARATHON XR banden gaan 20.000km mee maar ze zijn te smal om comfortabel te rijden en modder blijft er zeer gemakkelijk aan kleven. Daarenboven zijn ze stug en is hun rolweerstand hoog, bredere banden raken dan weer de binnenzijde van de kader.

Na veel wikken, wegen, lezen, informeren, budgetteren, determineren, …, is in 2011 de opvolger gekozen:

Santos Travel Master 2.8 (klik op de foto om de pagina te bezoeken)

De Santos is ook in aluminium en inzake gewicht verschilt de fiets niet veel van de Kathmandu. De Rohloff naafversnelling is bedrijfszekerder en vooral onderhoudsarm, zeker in combinatie met de riemaandrijving. Een naafdynamo in het voorwiel zou het eeuwige energievraagstuk voor de GPS oplossen. De mix-kader laat toe op de fiets te stappen door er eenvoudigweg je been door te steken in plaats van achteraan over de fiets te slaan. Vering onder het zadel, een Thudbuster ST van CaneCreek, verzekert het rijcomfort. De TUBUS LOCK achterdrager werd overgebouwd van de Gazelle, het is oersterk en herbergt een stevig beugelslot. Tal van wijzigingen in de lay-out zullen nog doorgevoerd worden in de volgende jaren maar de fiets heeft altijd voor 100% voldaan aan de verwachtingen ongeacht de configuratie.

Hij krijgt in 2013 een broertje volledig gebouwd op snelheid:

Santos Race Lite (klik op de foto om de pagina te bezoeken, pagina nog in uitvoering)

De Race Lite is een rasechte aluminium volbloed, opnieuw werd gekozen voor een Rohloff naafversnelling. Hij is niet geschikt voor het zwaardere werk over bospaden, offroad-toestanden of lange fietsreizen met 25 kg bagage. Dit snelle dondertje is speciaal gekocht voor korte reizen met maximaal 10 kg bagage over goed rollende fietspaden. Hij beschikt ook over een naafdynamo en spatborden maar dat zijn de enige toegevingen die gedaan werden. Ondanks zijn fantastische rijeigenschappen zal hij maar vier jaren in gebruik zijn om in 2017 verkocht te worden, hij werd gewoon te weinig ingezet.

Ten gevolge van enkele cursussen fietsenmaker wordt in 2016 een project opgestart rond een op de kop getikt titanium MTB-fietskader:

Van Nicholas Tuareg (klik op de foto om de pagina te bezoeken, pagina nog in uitvoering)

Nooit was het de bedoeling dat dit titanium werkpaard meer zou moeten doen dan dienen voor de ‘fun’. Opbouwen, testen en verkopen was de bedoeling. Letterlijk heel Europa werd afgeschuimd op zoek naar geschikte onderdelen, de riem komt zelfs uit Canada omdat in ons werelddeel deze extra korte versie niet te krijgen was. Na enkele testritten bleek de fiets zo leuk dat de verkoop telkens opnieuw uitgesteld werd. Na verloop van tijd begon hij de Race Lite zelfs niet meer in zijn schaduw te dulden. Het slanke raspaard moest wijken voor het oerdegelijk, gedrongen, lelijke mijnpaardje. Deze fiets werd gaandeweg getransformeerd in een lichte reisfiets voor korte reizen (tot maximaal 2 weken).

De ‘ultieme’ reisfiets begon gestalte te krijgen einde 2016, het zou een jaar tijd nemen om het te verwezenlijken:

Pilot Vamos ‘Imuhagh’ (klik op de foto om de pagina te bezoeken, pagina nog in uitvoering)

Halfweg 2017 volgde de pijnlijk beslissing om beide Santossen te bedanken voor hun diensten om de vrijgekomen gelden te besteden aan het project. In nauwe samenwerking met Pilot werd een titanium kader getekend met als basis een mix-kader maar hier en daar aangepast. Zo werd een Pinion P1.18 voorzien, bredere velgen ingebouwd, de BB-drop 40mm verlaagd, de schuine buizen doorgetrokken tot de achteras, overvloedig ogen voor drinkbussen aangebracht, een bandenbreedte tot 70mm ingecalculeerd, enz. Merk ook op dat de TUBUS LOCK van fiets tot fiets mee verhuisde. Het gewicht mocht niet boven 18kg komen zodat de rijklare fiets met dragers, staander en prullaria niet boven 21kg zou komen. Dat laatste is niet helemaal gelukt maar deze fiets is niet gemaakt op snelheid. Hij moet onderhouds- en herstellingsvrij de wereld rond kunnen bij wijze van spreken. Tot nu toe lukt dat aardig.

En nu? Dat hangt af van de ontwikkelingen op vlak van fietsmechaniek, mijn fysieke vermogen, corona, mijn voortschrijdend inzicht (of gebrek eraan), …, we zien wel maar hopelijk volgen er nog vele projecten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *